Խոր Վիրապ, հնագույն վանք, որը գտնվում է Թուրքիայի հետ սահմանի մոտ։ Վանքը հայտնի է իր գտնվելու վայրով (Արարատ լեռան ստորոտին)։  Այն ուխտատեղի է յուրաքանչյուր հավատացյալ հայի համար։ Խոր Վիրապը կառուցվել է VI – XVII դարերում ՝ զնդանի վերևում, որտեղ տանջվում էր Հայաստանի մկրտիչը՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը քրիստոնեության տարածման համար, մինչև որ Տրդատ թագավորը որոշեց ընդունել այդ կրոնը որպես պետական կրոն։  Զնդանը, որտեղ տառապում էր Սուրբ երեցը, արքայական զնդան էր ("Խոր Վիրապ" – "խորը փոս"): 

Այստեղ բանտարկյալներին իջեցրել են փոսի մեջ:  Ըստ ավանդության՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը 13 տարի գտնվել է այդ փոսում։   Ընդունելով քրիստոնեությունը և բուժվելով՝  Տրդատը հրամանագիր է արձակում, որով Գրիգորին օժտում է բոլոր իրավունքներով՝ ժողովրդին քրիստոնեության դարձնելու համար։ 301 թվականին Հայաստանը դառնում է քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն ընդունած առաջին երկիրը։

Մարդիկ հիմնականում գալիս են այստեղ քրիստոնեական ոգին զգալու, գեղեցիկ ճարտարապետությունը տեսնելու և Արարատ լեռան գեղեցիկ տեսարանը վայելելու համար: